باور کن

من

نه دیگر نردبان خوبی هستم برای " او "

که اوج بگیرد لحظه هایش

در فرو رفتن مدام من

زیر قدم های این زندگی لجوج

نه معشوقه خوبی خواهم بود برای " تو "

که مست عاشقانه های دلم شوی

وقتی که سکوت آمیخته با هراست

دانه های شک می پاشد

بر ریشه های باور من

و دریغ

که نه دیگر دل را با  او قرار است

و نه اکنون دل را از تو گریز

.

.

.

چه کنم ؟ هان؟ چه کنم ؟

پ.ن 1 : او باید باورش شود ، نردبانش مدت هاست که پوسیده است.

پ.ن 2 : نه میشه باورت کنم،نه میشه از تو رد بشم،نه میشه خوب من بشی،نه میشه با تو بد بشم

پ.ن 3 : از من سهم کمی هم برای خودم بس بود، تمام من را بُرده اند ...