آی آسمان

در تمام  روزهای بی مهربانی  ِ مهر که گذشت

این همه باران را پشت کدامین ابر پنهان کرده بودی ،

وقتی که دست های دلم تشنه مانده بود ....

؟؟؟

این همه باران کجا بودند

وقتی که در نبودِشان ،

دل  آنقدر لالایی خواند

 که دست های ِ نوشتنم خوابشان برد  ...

؟؟؟

حالا

چندین روز است که می خواهی

بی اندکی ابر که دیده شود ،

بر دست هایی باران شوی

که در جیب هایم به خواب رفته اند ...

؟؟؟

آی آسمان

تو  گمان میکنی ، دست های ِ من

این همه اشک های  ِ تو را تاب خواهند آورد و  کلمه ای نخواهند بارید ؟؟؟؟

من هیچ نمی دانم ...

دیر آمدی باران ....

من جایی در حجم نبودنت گم شده ام ...

پ.ن ۱ : وقتی بارون میزنه ، شاخه هامو میشکنه ، دل تنها چرا تو مثل گنجیشکها پریشون نمیشی ، منو می بینی و حیرون نمیشی ، چی بگم ابری و بارون نمیشی ، درد و می فهمی و درمون نمیشی ، دل دیوونه خرابم میکنی ، چرا مثل قدیما خوب نمیشی ؟؟؟؟

پ.ن ۲ : من از اون آسمون آبی میخوام ، من از اون شبهای مهتابی میخوام ، دلم از خاطره های بد جدا ، من از اون وقتهای بی تابی میخوام....

پ.ن ۳ :هنوز وقتی بارون تو کوچه می باره ، دلم غصه داره ، دلم بی قراره ، نه شب عاشقانست ، نه رویا قشنگه ، دلم بی تو خون ِ  دلم بی تو تنگه ....

پ.ن ۴ : چندین روز است که مدام می بارد آسمان ... ، همین دم صدای شیونش می آمد ، عاشق که باشی آسمان در توست  ...

پ.ن ۵ : ای همه آشنایان ِ این حوالی نبودن هایم را ببخشید ، رفته بودم خستگی هایم را بخوابم ، نشد/ نمی شود هم ... دست های دلم اندکی خسته اند  ....